هوا ابریه
ی جوری شبیه هوای پاییز شده
تاریک شده ، اینجوری ک میشه کلی بهم میریزم ، ی بغض میگره گلومو ک نمیدونم چ جوری بدمش پایین ، اصلا ی حال بدی ک دوسش ندارم میاد سراغم .ی جوری ک دوس دارم برم ب پاییز ۹۷ ۱۶ آبان
پاییز
پاییز
پاییز
برام تداعی گر ی سری خاطرهاست
مثلا شب تولدم ک تا صبح برام پیام تبریک فرستادی
یادته اصلا
این ملاک بر این نیست ک دوستم داشتی یا عاشقم بودیا نه
شاید اونقدر سرت تا صبح گرم بود ک اون بین میگفتی با خودت ب این بنده خدا هم پیام تبربک بفرستم یکم دلخوشیش بیشتر شه
این روزا زیاد فکرای عجیب میاد تو سرم .با خودم میگم اگه اونقدر دورت شلوغ بود چرا من و وارد اون شلوغی کردی ...میوه هر چی تازه تر و مزش بهتر دیگه ...
تو خوب میدونستی چطوری باید من و از اون همه درد رهایی بدی و بکشونی تو دردی ک قرار بود برام خودت بذاری ...
۷ سال گذشت ، روزهای زیادی اومدن و رفتن ،اما همیشه بین همه این درگیرهای زندگی ی سوال برام بی جواب موند ، اینکه واقعا چرا من و وارد بازی خودت کردی ...میتونستی مثل ی آدم معمولی باهام رفتار کنی ، میتونستی اون همه خاطره برام نسازی ..میگم با خودم خوبه این همه دور بودیم ، د ببین اگه نزدیک بودیم چی میشد ..وااای حتی نمیتونم فکرشو کنم ...
هر چی بود گذشت اونم این همه سال ،بازم میگذره ، اما ی چرا از اون روز اخری ک خودت حتی شهامت نداشتی ی خدافظی کنی توی ذهنم میمونه تا ابد ، شاید اون دنیا جوابشو بگیرم ازت ، هر چی باشه حق الناس و تا جواب ندی نمیتونی بری بخش مورد نظر ک ...
خدا حق خودشو میبخشه اما حق الناس تا اون طرف نخواد بخشیده نمیشه ک ...ی چرا و ی جواب بمونه اون دنیا ...این بار رودررو .چشم تو چشم .بدون کوچکترین فاصله .میخوام ببینم اونوقت باز میتونی فرار کنی ، باز میتونی یکی دیگه رو جا خودت بفرستی جلو ، باز میتونی اشتباه خودت و گردن یکی دیگه بندازی ..هه خوب خودت و آماده کن ...من از حق قلبی ک اینجوری کردی باهاش نمیگذرم...این قلب قرار بود زندگی کنه ...
قرارمون باشه روز تسویه حساب ...
