میگفت قرار نیست فراموشش کنی ب جاش اونو جزئی از خاطراتت بدون و مثل یه آلبوم عکس ک گاه گاهی نگاهی بهش میندازی ،در طول روز مثلا ۲ ساعت وقتتو برای اون بذار ،بهش فک کن ، باهاش حرف بزن ،براش بنویس، ب عکساش نگاه کن ،اصلا هر کاری ک باهاش آرامش میاد سراغت و احساس خوبی بهت دست میده انجام بده ،اما فقط چند ساعت ن کل روزتو ...باید بپذیری ک اون جزئی از خاطراتت هستش و تو بخوای هم نمیتونی فراموشش کنی ...
...
نوشت :
مثل نفس کشیدن میمانی ، ثانیه ای حبست کنم بی تاب بی تابم ..❤️
تاريخ : یکشنبه یازدهم مرداد ۱۴۰۵ | 16:3 | نویسنده : مامان فندق |
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید