صبح بخیر

سهراب سپهری چقدر قشنگ میگه:

گاه گاهی که دلم می گیرد به خودم می گویم :
در دیاری که پر از دیوار است. به کجا باید رفت ؟
به که باید پیوست ؟ به که باید دل بست ؟
حس تنهای درونم می گوید :
بشکن دیواری که درونت داری
چه سوالی داری ؟ تو خدا را داری
و خدا ...
اول و آخر با توست‌.

...

یکی اینجا تا دیر وقت هیئت بوده و به اجبار بلند شده نمازشم که چیزی به قضا شدن نمونده بود و خونده و کلیی هم خوابش میاد

اومدم ی صبح بخیر بگم و برم بخوابم ، پلکام هی میفتن رو هم

این شبا یادتون نره منم دعا کنید 🙏🙏🙏

تاريخ : پنجشنبه دوازدهم تیر ۱۴۰۴ | 4:54 | نویسنده : مامان فندق |

مطالب اخیر