گل سرخُم دیگه از مو گذشته
زمین خورده دلم دی پا نمیشه
توام میفهمی از بخت بد مو
که از ما بهترون از ما نمیشه
بیا تا سیت بُگم چی به سرم رفت
تحمل کن کمی قصه ش درازه
مو اول ای که میبینی نبودم
کوکا آدم یه وقتا بد می بازه
پسینِ بی کسی خوابُم نمیبرد
کسی از پشت هیچستون صدام زد
یکی ظاهر شدو چشمی درخشید
اومد نزدیک و لبخندی برام زد
چشاش تا چین و ماچین سرمه سا بی
نگاش جور غریبی آشنا بی
خداوندا ز تقصیر مو بگذر
اونه دیدم گمون کردم خدا بی
آخه گفتن قدیمی ها خدا هم
یه وقتا از خدایی خسته میشه
میاد تو جلد بعضی بندگونش
میادو عاشقی دلخسته میشه
دل ای دل، ای دل ای.. بوات بسوزه
تو شوگارِ غمت ماهی نداره
تو اصلا با خدا راهی نداری
خدا هم با دلت راهی نداره
همو بچه پری کار مونه ساخت
گل سرخم دلم دی دل نمی بو
دل واگشته و دیونه ی مو
به غارت رفته و عاقل نمی بو
خودم دیدم ،پری اومد کنارم
نفس زد تو نفس هام خواب رفتم
مو قاف قد بلند قصه بودم
مونه بوسید و بعدش آب رفتم
مونه بوسید و چشمو باز کردم
یهو دیدم که تو جنگل درختم
میدونم باورش سخته عزیزم
گل سرخم مو ایجوارس بختم
احمد جم
...
نوشت :
ضبط گوشی رو روشن میکنم ، میشینم کنارش ، میگم خب من حاضرم بشنوم ،از اون دختر سرسنگین و جسور که هیچ پسری نمیتونست نزدیکش شه ، از اون دختری که تو یه لحظه دل باخته شد
آهی میکشه و نگاهی میندازه تو چشام و شروع میکنه .....
منی که هیچ پسری جرائت نزدیک شدن بهم و نداشت ، کم کم با رفت و اومدن های گاه و بی گاهش یه دل نه صد دل بهش دلباختم ، نمیدونم اسمشو چی بذارم عشق یا قسمت و سرنوشت یا شیرینی پر دردسر...
...
با این همه دردی که عشق روی قلبش گذاشته بود آیا هنوز هم رد اون عشق که حالا به قول خودش جز نفرت چیزی ازش نمونده بود میشد از توی حرف ها و نگاهش دید ....
باید بخونید تا چیزی رو که من دیدم شما هم با دل و جان حسش کنید ..
